Georganiseerd door Bas Koomans, de Directeur Onderwijs van de Stichting NAAV Onderwijs; SNO.
Paula Volkerts is voor de derde keer onze reisleidster.
Dit keer hebben we naast wisselende lokale gidsen de hele reis een nationale gids, mr Zhang, die vaker voor VNC Travel heeft gewerkt.
Dank aan VNC die voor ons een geweldige, vlekkeloos verlopen reis georganiseerd heeft.
zondag 14 maart 2004; Amsterdam - Beijing: vertrek 17.00 met KLM.
maandag 15 maart 2004. (Sjanghai; foto's film 1, 2 en 3)
Aankomst te Beijing om 9.10. Overstappen op de binnenlandse vlucht naar Shanghai (China Eastern Airlines), aankomst 16.00 Transfer naar het 3 * New Asia Hotel. ( www.newasia.sh.cn ) net gelegen boven het centrum op 1 kwartier lopen van de Bund. 's Middags stadstour naar ondermeer de historische rivierkade Bund en het Volksplein. Daarna nog wandeling via de Suzhuobrug naar de Bund en terug. 's avonds met z'n allen uitstekend gegeten in het hotel volgens de bekende draai rijsttafel met vele gerechten. Lekker (top3).
Shanghai is een enorme metropool. De gemeente Shanghai (stad e.o.) telt ongeveer evenveel inwoners als Nederland! Een van de talloze leuke aspecten van Shanghai is de veelzijdigheid van de stad: enerzijds geldt Shanghai momenteel als een van de belangrijkste economische centra van Azië, met torenhoge glas- en staalconstructies op Pudong aan de overzijde van de Huangpu-rivier; anderzijds is er nog veel uit het verleden te vinden, koloniale gebouwen van Engelsen, Duitsers of Fransen, naast oude Chinese huizen en hofjes. Ook de bouwactiviteiten richten zich niet alleen op nieuwbouw, want veel van de oude vervallen huizen van Shanghai worden momenteel schitterend gerestaureerd. En daarnaast is Shanghai natuurlijk vooral ook wervelend en modern, de stad van de avant-garde in China.
In het zuidoosten is de wijk die de Oude Chinese Stad wordt genoemd. Shanghai was een eeuw lang vrijhaven en werd verdeeld in concessies door buitenlanders bestuurd. De Chinese bevolking leefde daarbuiten, dicht opeengepakt, in de Chinese stad. Hiervan is niet zo veel meer over, de drang tot moderniseren heeft ook deze wijk niet over het hoofd gezien. Toch is duidelijk uit de architectuur dat het een totaal andere gebied was dan de noordelijkere concessiewijken.
In de oude stad staat het kenmerkende Huxing Theehuis. In het vijfhoekige paviljoen dat staat in een kunstmatig meertje kunt u op gepaste wijze van uw thee en allerlei kleine hapjes genieten. Rond het theehuis is een buurtje met allerlei gerestaureerde traditionele panden, die nu onderdak bieden aan een veelheid aan winkels en restaurants. Hier is ook de toegang tot de Yu-tuin.
Yu-tuin
De Yu-tuin werd in 1577 aangelegd in opdracht van een hoge 'mandarijn'. De tuin is interessant om te bezoeken, omdat hij wordt beschouwd als een bijzonder geslaagd voorbeeld van de klassieke tuinarchitectuur, met zorgvuldig geplande doorkijkjes, paviljoenen, bruggen, watertjes en rotsen.
Jaden Boeddha Tempel
De bekendste tempel van Shanghai staat in het noordwesten van de stad. Hij dateert uit 1882. Hij is beroemd vanwege de twee uit Birma afkomstige witte jaden boeddhabeelden.
Bund
Bezoekers aan Shanghai moeten zeker even wandelen op de Bund, de koloniale boulevard langs de Huangpu-rivier. De boulevard is in 1992 veranderd in een brede wandelpromenade. Aan de Bund stonden in de koloniale tijd de bolwerken van de macht: de banken en handelshuizen. Het zijn prachtige panden uit het eind van de 19e en het begin van de 20e eeuw. U ziet er o.a. het kantoor van Jardine & Matheson, de bekende taipans die groot werden dankzij de opiumsmokkel, de Hongkong & Shanghai Bank en het Peace Hotel. Aan de waterkant is bij het oude Britse Consulaat het Huangpu Park dat 'voor honden en Chinezen verboden' was. In de ochtenduren ziet u op de Bund Chinezen van alle leeftijdsklassen bezig met traditionele vechtkunst en taiji, stijldansen en andere vormen van lichaamsoefening.
Pudong
Vanaf de Bund ziet u aan de overkant van de Huangpu het nieuwe Pudong verrijzen. Deze wijk moet het hart van de handel en financiën van Shanghai gaan worden. Aan de nieuwbouw wordt dan ook veel zorg besteed en u vindt er veel fraaie voorbeelden van moderne architectuur. Een kenmerkend gebouw in Pudong is de Televisietoren. U kunt er met een snelle lift naar boven en u hebt dan een weids uitzicht over oud en nieuw Shanghai, evenalsvavaf een hoog kantoorgebouw in de buurt.
Nanjing Lu
Van de Bund westwaarts loopt de Nanjing Lu. De straat is de belangrijkste in het uitgestrekte winkeldistrict dat zich in de voormalige internationale concessie bevindt. Op de Nanjing Lu ziet een China dat niet alleen modern is, maar zelfs ronduit chique is.
Volksplein
Eerst was er een renbaan voor de buitenlanders. Daarna kwam er het Volkspark voor de arbeiders. Nu is het een groot en modern plein, dat zich, naast de Bund, ontwikkelt tot dé ontmoetingsplek van Shanghai. Op of aan het plein staat een aantal kenmerkende gebouwen: de Opera, Shanghai Museum en het Architectuur Instituut.
Shanghai Museum
Een uitgebreide en prachtig tentoongestelde kijk op China's cultuurhistorie wordt geboden in het in 1996 geopende Kunstmuseum, dat zonder overdrijven het beste museum van China genoemd kan worden.
dinsdag 16 maart 2004.
Shanghai: In de ochtend naar de TCM Universiteit. Nieuwbouw op 'pharmacy-valley'; 6 maal groter dan vorige locatie in centrum. Na een toelatingsexamen zijn er 5000 leerlingen voor PhD (5jr; 40% is westerse geneeskunde; 1e 3jr algemeen; laatste 2jr oriëntatie op ap of kruiden), 1000 voor Master (3jr; specialisatie in onderwerp, bv schedelap of de Shang Han Lun), 3 geassocieerde ziekenhuizen (1800 bedden). Binnenkort verhuisd 1 daarvan naar de universiteits campus. Inkomsten komen voornamelijk van de overheid, maar ook door deelname's in joint-ventures. (Een Universiteit is hier dus veel meer een bedrijf).
Middag: lunch in het hotel. Daarna les van Lie Ji over de 6 lagen. Een gezamenlijk diner in het Crown Plaza Hotel. Aansluitend een voorstelling van de Shanghai acrobaten in het Shanghai Grand Theatre in het Shanghai Centre aan de Nanjing Xi Lu, de winkel-hoofdstraat van Shanghai. Weer bijzondere architectuur. Voor hedendaagse architectuur is Shanghai 'the place to be'.
woensdag 17 maart 2004
Shanghai: Shu Guang hospital attached to Shanghai Traditional Chinese Medical University. De rondleiding start met voorlichting door de directeur. Opgericht in 1907 door missionarissen. In 1956 werd het een opleidings- en research centrum voor TCM, maar ook westerse geneeskunde wordt toegepast. Specialisaties zijn virale hepatitis en nierinsufficiëntie. Het ziekenhuis gaat binnenkort verhuizen naar de nieuwe locatie van de TCM-Universiteit. Er zijn 600 bedden en 100.000 polipatiënten.
De rondleiding vervolgt met een museale expositie van kruiden; tuina en de ap-afdeling; een laboratorium voor kruidenbereiding. Hier worden vooral zalven, crèmes en kruiden voor intravasale toediening (injecties en infusen) bereid. Een ap-behandelling voor een onverzekerde kost €7.
Lunch in een 'Mongolian Barbeque'. Je kiest de rauwe ingrediënten met saus en de kok barbecuet het in luttele minuten klaar. Daarna bezoek aan het Shanghaimuseum, gespecialiseerd in Chinese etnografie en historie, gelegen op het Volkspark. Uitsluitend stukken van topkwaliteit!! Dus ik ben er erg enthousiast over.
's avonds een ijskoude boottocht over de Huangpu rivier met prachtig uitzicht op Pudong met de televisietoren en de Bund.
Donderdag 18 maart 2004 (film 3)
Shanghai: Eerst naar de Jade Boeddha tempel, met vele andere boeddha's.
Tongli Het gebied tussen Shanghai en Suzhou wordt in een zeer rap tempo ontwikkeld. Overal verrijzen bedrijvenparken en woonwijken en het platteland raakt steeds meer uit het zicht. Tussen de nieuwe verstedelijking blijft gelukkig een aantal oude kernen behouden. Het plaatsje Tongli ligt ongeveer 25 km van Suzhou. Het is een mooi klassiek stadje met prachtige traditionele huizen en boogbruggetjes over sfeervolle kanalen. In Tongli ligt ook de in 1885 aangelegde Tuisi-tuin , een locatie die regelmatig wordt gebruikt voor filmopnamen.
Dan naar Tongli met wandeltocht door de oude stad (Unescolijst) langs de grachten en een bezoek aan de Tuisi tuin. Chen's residence, een uitgebreid landhuis, zie ik tijdens filmopnamen. Er lopen dus mensen in oude kostuums rond. Er wordt gefilmd, dus een camera meer of minder valt niet op. Aankoop van '12 of the flowers of celestial being', een set van 6 reukflesjes met achterglas schilderingen. Lunch aldaar.
'Boven ons ligt de Hemel, hier beneden op aarde hebben we Suzhou'. Zo luidt een oud Chinees gezegde dat de schoonheid van de stad roemt. Deze regio heeft altijd een warm klimaat gehad: gunstig voor de zijdeteelt waaraan de stad Suzhou ooit een belangrijk deel van haar welvaart te danken had. De rijkdommen van Suzhou oefenden grote aantrekkingskracht uit op allerlei soorten mensen, van geletterden tot kooplui, die allen hun sporen hebben achtergelaten in deze stad. Nog altijd is het welvarende verleden van Suzhou terug te vinden in de vorm van talloze klassieke literatentuinen in de hofjes van ambtenarenwoningen en handelaarshuizen. Harmonie, evenwicht en natuurlijke proporties golden als de richtlijnen waarnaar deze tuinen werden ontworpen. De vele kanalen en bruggetjes die Suzhou vroeger reeds telde waren voor Marco Polo aanleiding om de stad te bestempelen als het 'Venetië van het Oosten'. Een voettocht door deze stad is dan ook een heerlijke ervaring.
De ligging van Suzhou in een vruchtbaar gebied, maakt de stad ook geschikt voor fietstochtjes over het aangrenzende platteland. Groene rijstvelden worden afgewisseld met lotusplantages en eendenfokkerijen.
Klassieke tuinen De grootste bekendheid dankt Suzhou aan haar klassieke tuinen, waarvan u er enkele moét gaan zien. Het zijn prachtige voorbeelden van Chinese landschapsarchitectuur. De meeste waren vroeger privé-eigendom van rijke bestuurders. Ook een zeer fraaie en oude tuin is de Tuin van de Meester van de Visnetten . Hij werd in 1770 opnieuw in Qing-stijl ingericht. Hier vormen de gebouwen een belangrijk onderdeel van het landschap.
Zijde In een voormalig nonnenklooster bevindt zich het Zijdemuseum , waar wordt getoond hoe de zijdeproductie in zijn werk gaat. Het is ook mogelijk om een zijdewerkplaats te bezoeken of een kijkje te nemen in het zijde- borduurinstituut , waar te zien hoe verfijnd de naaldkunst was en is.
Per bus door naar Suzhou. Een commerciële stop bij de Number One Silk Factory Co. Ltd. ( www.1st-silk.com ). De presentatie van de zijdeproductie is instructief. De zijdespinfabriek is leuk en alleen actief bij toeristische belangstelling. De 1e modeshow van mijn leven. Net als op TV veranderen de vrouwen ook hier op slag in waggelende eenden. Bezoek aan de Tuin van de Meester van de Visnetten (Unescolijst!). Aangelegd volgens de Feng Shui principes. Terugkeer naar Shanghai. 's avonds nog een wandeling in de buurt gemaakt en in een tentje gegeten, vergelijkbaar met een 'lunchbox', zeer goed (lekker en veel) voor 10Yuan = €1 pp.
Vrijdag 19 maart 2004 (film 4, 5 en 6)
Shanghai-Guilin: Transfer via binnenlandse vlucht met de nodige problemen voor de mensen die nog een zakmes in de zak hebben of drank bij zich hebben. Uiteindelijk gaan alle verboden spullen in 1 aparte koffer en wordt die opnieuw ingecheckt. Er gaat dus niets verloren. Door naar 3* Fubo Hotel in het centrum van Guilin. Lunchbuffet in hotel
Guilin is een wat stoffig provinciestadje in het zuiden van China, dat beroemd is vanwege het prachtige landschap van de Li-rivier. Dat is ook de belangrijkste reden voor een bezoek aan Guilin en de reden dat Guilin voorkomt in veel reisschema's.
Boottocht Li-rivier
Vanaf de kade in Bamboedorp vertrekken de boten over de rivier. Er zijn verschillende soorten boten, sommige luxer dan andere. Op de boot kan meestal ook een lunch worden gebruikt. De route is dezelfde: een ongeveer vier uur durende tocht over de Li Jiang -rivier tot aan het plaatsje Yangshoa.
Het landschap onderweg is werkelijk schitterend: karstbergen rijzen als uit het niets op tussen de rijstvelden en worden weerspiegeld in het water. Als u zich door het landschap laat vervoeren heeft u het gevoel te varen in een klassiek Chinees landschapsschilderij. Na aankomst in Yangshuo heeft u even de kans de lokale sfeer te proeven en wat te neuzen in de stalletjes en winkeltjes. Per bus is het circa twee uur terug naar Guilin en ook dit is een mooie rit door het pittoreske landschap.
Fubo-heuvel
De 60 meter hoge Fubo-heuvel staat in het noorden van Guilin. 320 treden leiden naar een fraai uitzicht op de rivier en op een Dong-dorp aan de overkant.
Rietfluitgrot bij Ludiyan.
In de Rietfluitgrot kunnen liefhebbers van stalactieten en stalagmieten hun hart ophalen; de grotten zijn werkelijk imposant en op speciale wijze belicht.
Middag bezoek aan de "Reedflute" grot. Deze ligt 6 km boven Guilin en gaat 250m de berg in. Er is een onderaards waterlandschap.
In de bus verteld de gids zijn familieverhaal over de culturele revolutie: Op 5 jarige leeftijd: zijn grootvader werd een half jaar gearresteerd zonder familiecontact; zijn vader en moeder werden 5 jaar volstrekt gescheiden omdat een voorouder voor 1949 grondbezitter is geweest; zijn moeder was TCM-arts maar moest evenals zijn vader als boer werken.
Bezoek aan het Guilin Hospital of Western and Chinese Medicine in Guilin ( www.TCMadvisory.com. ). Dr Mo introduceert de kliniek bij een kop ginseng-thee met een videofilm. We krijgen een demo van een AP-behandeling, cupping en elektrische!!! Tai Qi. En ook nog eens een college. We leren hoeveel meridianen er zijn, het verschil tussen Yin en Yang, de oorzaken van hoge bloeddruk en hoofdpijn. Daarna is er veel te koop, oa boeken, videofilms, thee, pillen en zalven. Het is weer opvallend dat je door de Chinezen altijd als beginneling behandeld wordt. Bas interumpeert een paar keer om de docent van ons niveau te overtuigen. De man glimlacht vriendelijk en maakt zijn verhaal in sneltreinvaart af.
Een avondwandeling door Guilin is niet groots, op de gekleurde licht- knipperende palmen na, maar achteraf hoorde ik dat ik verkeerd was gelopen.
Zaterdag 20 maart 2004 (film 6 en 7)
Guilin-Yangshuo: Excursie per boot over de Li-rivier naar het dorpje Yangshuo. Door de lage waterstand gaan we na een regenvolle busrit halverwege het traject de boot op. Samen met soms 17 andere boten en door een mistige regen glijden we door een prachtig berglandschap met vormen, die ik nog nooit zo gezien heb. Dit is toeristisch gezien het absolute hoogtepunt van de reis!
Yangshuo is een klein plaatsje middenin het zo karakteristieke schilderachtige landschap. Een paar uur per dag, als de boten uit Guilin zijn aangekomen, stroomt Yangshuo vol met Chinese en buitenlandse toeristen. De rest van de tijd is het een rustig stadje tussen de rijstvelden, dat onder budgetreizigers inmiddels enige faam heeft verworven. Het plaatsje heeft zijn vriendelijke karakter weten te bewaren. U kunt er rondneuzen op de markt en in de vele kleine winkeltjes of uitrusten op een van de terrassen. De restaurantjes hebben ingespeeld op de wensen van de reizigers en naast Chinees eten staan er ook pizza's en hamburgers op de menu's.
Bij aankomst te Yangshuo check in 3* Yangshuo Paradise Hotel ( www.paradiseyangshuo.com ). De volgende 24 uur is ter individuele besteding. Een 3 uur durende wandeling, rechtsom Pantao Hill, met vooral lokale niet- toeristische couleur locale, omringt door de gekke pieken van het karstgebergte en een klein stukje visvijvers. Aan het eind heerlijk eten in een lokaal tentje. Gewokte groente en vlees wordt daarna gestoofd op een rijstbed. Samen met soep voor wel 5Yuan= €0,5 eet je je buik vol. Gek genoeg de lekkerste maaltijd van de studiereis. West Street, waar het hotel aan staat is vol met toeristenbende en geschikt voor avondvertier. Ik vertrek niet zonder osmanthus thee.
Zondag 21 maart 2004
Met een groep van 19 personen 3 oversized brommers gehuurd, welke omgebouwd zijn tot open wagentjes, waar 9 chinezen en dus 7 Hollanders in passen. Eerst naar de brug, waar veel chinezen een poosje op een vlot zitten. Ze gaan over een afstand van 200m van niets naar nergens, met een zingende dame op het vlot. Vervolgens door naar Moon Hill, die we met 1000 treden en iets minder watervrouwtjes beklimmen. Aangezien het weer veel helderder is dan gisteren hebben we een verreikend uitzicht over het landschap. Een bezoek aan de Dragon Cave leidt tot oa 2 boottochten in de grot, met poetische namen van sommige stalagmieten- en tieten. We zien ook, net als in de vorige grot, een spiegelmeer. Het bezoek aan de 1000 jaar oude Banyan boom wordt voorafgegaan door een hilarische overtocht op een vlot, waarbij net als in Venetië door lokale dames gezongen wordt. Onze versie van Vader Jacob wordt door de chinezen erg gewaardeerd. Einde tocht. Een heerlijke stoofpot als lunch besluit Yang Shuo.
Yangshuo-Guilin-Guangzhou: Vlucht Guilin-Guangzhou vertrek 19.40, aankomst 20.35 Vergeet dat maar: vertrek 22.45, aankomst23.40. We krijgen wel een diner (kwalitatief nog geen eens een bellyfiller) en kamergebruik in het airporthotel. In de bar is het zelfbediening, wel zo gezellig.
1 overnachting in het Landmark Hotel, Guangzhou.
Guangzhou stond vroeger bekend als Kanton. De Zuid-Chinese stad ligt aan de Parelrivier, nog geen 200 km ten noorden van Hongkong. Vroeger was Kanton dé toegang tot het Chinese rijk. Nog altijd is het een stad van handel, die in een soort symbiose met Hongkong toegang biedt tot het achterland. Een deel van aantrekkingskracht van Guangzhou is ook voor de reiziger de commerciële geest die ook in het straatbeeld merkbaar is.
Maar daar zien we niets van, want we slapen er alleen.
Maandag 22 maart 2004 (film 7)
Wegens het vroege vertrek zien we op de ochtendwandeling veel tai qi beoefenaren in het park tegenover het hotel. Maar sommigen oefenen ook eromheen of zelfs op de brug over de Parelrivier. Natuurlijk zien we onder een viaduct ook de slaapkamer van zwervers, maar deze zijn toch spaarzaam in China. Ook hier is weer opvallend hoe weinig verkeer (auto's) er zijn op de weg. Dictatoriale sturing??
Guangzhou-Zhengzhou: Vlucht vertrek 9.35, aankomst 11.05 te Zhengzhou.
Zhengzhou Grand Hotel, Lunch aldaar.
Zhengzhou (dorp van 6,4 miljoen) ligt aan de Huang He rivier en werd al in de Sheng periode bewoond. In de 2e wereldoorlog werd Zhengzhou door de Kwomintang verdedigd tegen de japanners, door dijken op te blazen, waardoor honderdduizenden mensen verdronken. De oude stad is een doolhof van steegjes en stadsmuurresten. In het centrum staat een gedenkteken van de arbeidersoproer in 1923, die wreed de kop werd ingedrukt en eigenlijk een begin was van de communistische opstand en latere overheersing. Voor de chinezen is het een cruciaal monument in hun geschiedenis.
Middag: Ziekenhuisbezoek Zhengzhou No. 5 People's Hospital. Geaffilieerd met de TCM Universiteit van Henan. Eerst de bekende rondleiding met ap-demonstratie en tuina demonstratie. Bijzonder is wel de verzameling plantenpreparaten op sterk water met wel +/- 1150 planten- preparaten. Deze verzameling staat ter permanente bestudering opgesteld en is van hoge kwaliteit qua vorm en kleur. Daarna gaan we naar de meetingroom voor uitleg. 3 ziekenhuizen zijn geassocieerd met de universiteit. Totaal 10000 studenten. De communicatie in het engels lukte wel, maar was toch erg moeilijk, waardoor enige subtiele vragen in het niet vielen. Ook was er niets voorbereid. Jammer.
Een wandeling in de omgeving was leuk. Het hotel staat vlak bij het station en in de drukke stationsbuurt. Het leverde mooi gepoetste schoenen op. Dit gaf enig bekijks onder de lokale bevolking, die duidelijk niet gewend is aan buitenlanders. Het uitzoeken en bestellen van eten in een lokaal restaurant was hilarisch voor ons en het restaurantpersoneel en zijn klanten. Alles was alleen in het chinees en ook gebarentaal functioneert niet. Maar we kregen precies wat we wilden door bij andere klanten aan te wijzen (na voorproeven) en het was weer erg lekker, voor wel 86 Yuan voor z'n vieren.
Dinsdag 23 maart (film 8)
Zhengzhou-Shaolin: Vertrek per privé bus. Eerst naar het nieuwe Henan museum in ZhengZhou. Hoogtepunten zijn: 1/ de eerste seismograaf ter wereld. Zhang Heng (132ad) maakte een 1,9m groot bronzen vat dat water spuugt bij een aardbeving. 2/ de oudste draak, 1.78m, (en ook een tijger) gemaakt van schelpen uit de neolitische periode, opgegraven in Puyang. 3/ het oudste zwaard ter wereld (number one) is onvindbaar. Op naar het Shaolin klooster, 80 km. ten westen van Zhengzhou.
Shaolin ligt in de provincie Henan, tussen de steden Luoyang en Zhengzhou. Shaolin is al eeuwenlang beroemd als hét centrum van de Chinese krijgskunst. Ook hedentendage zijn er veel scholen in de Shaolin-stijl.
Aan de voet van de Shaoshiberg, 13 km ten noordwesten van Dengfeng, staat het klooster Shaolin. Dit klooster is wereldberoemd vanwege de populariteit van de Chinese kongfu-krijgskunst (shaolinquan), mogelijk ontstaan omdat monniken in meditatie na lange perioden van onbeweeglijkheid oefeningen nodig hadden, die later tot een zelfverdediging werden ontwikkeld. Ook wordt wel gezegd dat de monniken zich in krijgskunst bekwaamden om zich te kunnen verdedigen tegen bandieten die de afgelegen bossen afstroopten. Het klooster is in heel China (en later daarbuiten) beroemd geworden omdat dertien krijgsmonniken van het klooster een belangrijke rol speelden in het leger van de eerste Tang-keizer (7e eeuw).
Het Shaolin Klooster is oorspronkelijk gebouwd in 495-496. Het werd uitgebreid onder de Sui, brandde in 617 af, werd tien jaar later onder de Tang herbouwd, en onder de Song, Yuan en Ming telkens vergroot. In 1928 werd het klooster verbrand door de krijgsheer Shi Yousan. Daarna is het weer opgebouwd.
Het kloostercomplex bestaat uit zeven gebouwen. Naast het hoofdgedeelte zijn er zijzalen en nevenkloosters. Er zijn prachtige muurschilderingen te zien, er is een grote collectie boeken over de Shaolin-krijgskunst en er zijn tableaus die beroemde Shaolin-meesters in actie uitbeelden.
De begraafplaats van de vroegere kloosterabten, enkele honderden meters ten zuidwesten van het klooster, wordt het Talin (Bos van Pagodes) genoemd, aangezien meer dan 230 miniatuurpagodes de verschillende graven (van 791-1803) markeren. Het is de grootste dergelijke verzameling van heel China. Vroeger waren er meer dan 500, maar de culturele revolutie heeft zijn werk ook hier gedaan.
Vanwege de populariteit van kungfufilms trekt het Shaolin Klooster vele Chinese bezoekers. Veel Chinese ouders vinden het goed voor de opvoeding van hun zonen als ze een training volgen in een van de scholen van Shaolin.
Song Shan.
Het Songgebergte dankt zijn bekendheid aan de aanwezigheid van het Shaolin klooster. Het gebergte dat 75 kilometer ten zuidwesten van de stad Zhengzhou in de provincie Henan ligt, strekt zich uit over een afstand van 60 kilometer. Het bestaat uit een westelijk en een oostelijk deel met elk 36 pieken. De Tiashi in het oosten is 1440 meter hoog en de Shaoshi in het westen 1405 meter. Het Shaolin klooster ligt aan de noordelijke voet van de Shaoshi.
Eerst naar de Shaolin Temple Martial Arts School voor Kung Fu demonstraties.
Er zijn 10.000 Kung Fu leerlingen in de regio, waarvan velen wegens het mooie weer buiten oefenen, wat overal te zien is.
Het Shaolin klooster heeft een geschiedenis van 1500 jaar. Tijdens ons bezoek wordt er druk gerestaureerd. Hierdoor, en door dat het eigenlijke complex vrij nieuw is na de vernietiging in 1928 valt het wat tegen. Behalve wij zijn er geen westerse toeristen. Op naar het Pagodenbos en vervolgens Qigong les op het SongShan Shaolin Temple Wushu Training Centre, opgericht in 1988. Les van Shi De Hong, chief director of the Japanese qigong assocciation, chief coach van de international teaching dept. Of the shaolin temple - the Wushu training centre, 31e generatie van Qi Gong meesters. ( http://www.kungfu-travel.com ). Hij praktiseert verschillende vormen van Qi Gong. In de Shaolin school wordt vooral in zittende of staande houding geoefend. Externe Qi Gong maakt het buitenste deel van het lichaaam sterker en vice versa meer de ZangFu. Je krijgt zo veel medische effecten. Er volgen enkele casussen over oa hoge bloeddruk en stress. Het hoofdbestanddeel bestaat uit praktisch oefenen, waar hij drie kwartier de gelegenheid voor krijgt. Verblijf in 3* Tianzhong Hotel te Dengfeng (600.000), 13 km. van het klooster vandaan. Tegenover het hotel is het weer lekker eten tussen de locals. Deze keer voor 13 Yuan=€1,3 pp. Voor de locals: de goedkoopste auto €10.000; flathuur: €100 pm; koophuis: €20.000
Woensdag 24 maart 2004
Shaolin-Hancheng: Vertrek naar de beroemde Longmen Boeddhistische grotten in Luoyang.
Luoyang ligt in het noordwesten van de provincie Henan, iets ten zuiden van de Gele Rivier en ten westen van Zhengzhou . Het was eens het culturele hart (en eeuwenlang de hoofdstad) van China, vooral tijdens de Sui-dynastie (589-618). Kanalen verbonden Luoyang helemaal met Beijing en Hangzhou . Onder de Tang (618-906) bleef de stad welvarend, maar daarna nam haar betekenis af. Luoyang is nu een regionaal centrum en heeft een sfeervolle binnenstad.
De Longmen (Drakenpoort) Grotten, 13 km ten zuiden van Luoyang, zijn de belangrijkste bezienswaardigheid en 1500 jaar oud. In 494 verplaatste de Wei-dynastie zijn hoofdstad van Datong naar Luoyang en werd er begonnen met de bouw. Het werd in latere dynastieën voortgezet. In totaal zijn er 1353 grotten, 750 nissen, 39 kleine pagodes, 97.306 beelden en 3608 inscripties. Hoewel er in de 19e en 20e eeuw veel is geplunderd is er veel fraais te zien.
Er is een duidelijke vooruitgang in stijl, die zijn toppunt bereikte in de eerste helft van de Tang-dynastie. De Tang-figuren zijn groter en driedimensionale dan die van de Noordelijke Wei; zij steken zo ver uit dat het lijkt alsof zij losstaan van hun stenen achtergrond. Zij verschijnen in natuurlijke houdingen en van hun gezichten zijn gemoedsveranderingen af te lezen. Boeddha wordt regelmatig afgebeeld in een standaardtriade, met aan weerszijden een Bodhisattva. Hun gezichten drukken vreugde, sereniteit en vastbeslotenheid uit. Soms wordt de standaard-triade aangevuld met afbeeldingen van Boeddha's eerste twee discipelen, de jeugdige Ananda en de oudere Kacyapa.
Aan de overkant van de Yi-rivier zijn nog meer grotten uit de rotsen gehold, maar deze zijn kleiner in aantal. Ze dateren uit de Tang.
Voor de ingang van Longmen is een grote openluchtmarkt, waar o.a. veel imitatie Tang-aardewerk wordt verkocht.
Gelukkig is het behoorlijk rustig, zodat we de hoogtepunten goed kunnen bekijken. Ook hier is tijdens de culturele revolutie veel vernietigd, maar er is nog genoeg over. Monomane culturele opvattingen, zoals communisme en de fundamentalistische islam (Afghanistan 2 jaar geleden,waar grote van dergelijke beelden zijn vernietigd) kunnen het verdraagzame boeddhisme blijkbaar niet verdragen. Naast verscheidene grotten en vele nissen zien we ook de Fengxian Tempel, waar een groepsfoto wordt gemaakt.
Lekkere lunch in het Peony Hotel (Luoyang is de stad van de peony's) in de stad Luoyang. Verder naar Hancheng, een rit van ca. 330 km, 6,5 uren wegens de slechte wegconditie. Het gaat over het platteland in noordelijke richting. Onderweg zien we gaten in de bergen, waarvan sommige in gebruik zijn van holbewoners. We steken de Huang He (gele rivier) over. Eigenlijk is hij meer bruin dan geel. Vervolgens komen we door een gebied met veel zware industrie, mijnbouw en hoogovens met de nodige luchtvervuiling. Hancheng is net ontdekt: een kleine stad met oude huizen aan de hoofdstraat, een stuk Chinese Muur van 2500 jaar oud en een fraaie Confucius tempel. Verblijf in 3* Yinhe Hotel (=Milky Way Hotel) te Hancheng.
Hancheng ligt 240 km ten noordoosten van Xi'an, in het oosten van de provincie Shaanxi en tussen een bergketen en de Gele Rivier. De strategische ligging maakte het al vroeg tot een belangrijke plaats, vroeger Xiayang en Hanyang genaamd. Het is de geboorteplaats van de beroemde historicus Sima Qian (ca. 141-86 BC).
Het stadsdistrict Hancheng heeft een paar honderdduizend inwoners, de stad zelf veel minder. Hancheng bestaat uit de oude stad, met circa 20.000 inwoners en ten noorden daarvan de nieuwe stad met circa 40.000 inwoners. In de oude stad zijn de oude straten en de traditionele bebouwing goed bewaard gebleven, enigszins vergelijkbaar met Pingyao.
In de omgeving is veel oppervlakte koolmijnbouw waardoor het milieu is aangetast, maar in de stad merk je daar niet zoveel van en ook rond de stad is het redelijk groen.
Ongeveer 20 km ten zuiden van Hancheng is nog een deel van de Chinese muur uit de Wei te vinden, 500 BC en dus voordat de Muur tijdens de Qin aaneen werd gevoegd tot de Grote Muur. De muur was hier 100 km lang en daarvan is 20 km over. Dat is des te opmerkelijker aangezien de muur was gemaakt van aangestampte aarde. Dat gebeurde echter zeer grondig, oude bronnen verhalen dat iedere avond over een nieuwe laag water werd gegoten en als dat wegliep in de grond werden de bouwers zwaar gestraft. De Wei-muur was hier 8 meter breed en 5 meter hoog en liep van west (de rivier) naar oost.
Sima Qian Tempel
De tempel van Sima Qian, 18 km ten zuiden van Hancheng, dateert uit de Song-dynastie (960-1127).Sima Qian werd geboren in Hancheng in 141 v.Chr. Hij was een zeer beroemde historicus en filosoof, de schrijver van de 'Annalen van de Geschiedenis', het eerste algemene historische werk dat van grote invloed was op de latere geschiedschrijving en het denken over het verleden in China. Zijn tombe is er te zien, evenals inscripties door belangrijke figuren uit vele eeuwen.
De Sima Qian Tempel staat prachtig op een heuvel naast de Gele Rivier. De tempel die in de vierde eeuw rond de tombe ontstond kreeg in vele eeuwen vorm, de huidige gebouwen dateren uit de Ming en de Qing. Een pad leidt omhoog de heuvel op en via de poort komt men in de tempel. In de hoofdhal staat een groot beeld van de historicus. Achter de hoofdhal is de eigenlijke tombe. De tombe van Sima Qian dateert uit 310 AD en werd door een lokale bestuurder gebouwd. Hij ligt hier overigens niet begraven omdat hij in gevangenschap stierf. Kort voor de Yuan heeft een Mongoolse vorst de graftombe herbouwd in de vorm van een yurt (ger), waaruit een boom groeit. In een van de bijgebouwen vindt men kopieën van geschriften en stelea waarop allerlei beroemde personen Sima Qian herdenken, want zijn faam is al eeuwenlang zeer groot.
Hancheng ligt niet ver van de Gele Rivier (Huanghe). Met recht heet de rivier hier 'geel', dat komt door de löss die wordt meegevoerd. U kunt in het centrum een taxi huren die u voor circa Y 40-50 heen en terug brengt.
Bij Longmen (Drakenpoort), 30 km ten noorden van Hancheng, rijzen twee hoge pieken op en deze laten een doorgang van slechts 40 meter: de Yu-poort, aangezien de grote vorst Yu meer dan vierduizend jaar geleden hier met één slag van zijn zwaard de doorgang zou hebben uitgehouwen.
Op slechts 15 minuten rijden van Hancheng ligt het interessante dorp Dangjiacun.
Donderdag 25 maart 2004 (film 10)
Eerst naar het graf van Sima Qian. Het mausoleum is gesticht 310ad. Hij was een beroemde geschiedschrijver. Hij heeft veel gereisd en een boek geschreven over de sociale situatie in China. Het enige boek uit die tijd geschreven door 1 persoon. Bij het mausoleum hebben we een diezig uitzicht over de Gele Rivier (Huang He) en de aanleg van een snelweg eroverheen.Vervolgens naar de Wei-muur (een van de oudste stukken Chinese Muur). Daar is nog maar een klein stukje van over. Erg leuk en heel anders dan bij Bandaling.
Het Dangjiadorp ligt in een dal en bestaat uit huizen en een straatpatroon ongeveer 650 jaar oud en is nog goed bewaard. De huizen bestaan uit binnenhoven met daaromheen de kamers. Om op de binnenhof te komen moet je eerst langs een houten schot welke de kwade geesten tegenhoud (die kunnen niet een hoek omslaan). De pagode is gewijd aan de god van de wijsheid. Na de lunch naar Pingyao: een lange rit van 600 km, ca. 8 uren. We zien weer veel zware en vervuilende industrie en steken net als op de heenweg de Hang He weer over. Na aankomst eerst nog laat maar lekker eten (top3).
Pingyao is een unieke vestingstad en staat sinds 1997 op de Unesco lijst van Werelderfgoed. 1 overnachting in 2* Dejuyuan guesthouse(kleine groep) en het Changyifeng guesthouse(grote groep). Dit zijn traditionele Chinese pensions in authentieke panden in het oude centrum binnen de stadsmuren van Pingyao. Onze groep is de eerste Nederlandse groep die Pingyao aandoet. En dat is goed te merken. Zijn wij hier nu om de bezienswaardigheden te bekijken of zijn wij de bezienswaardigheid? Geweldig om hier als een van de eerste touristen te zijn!!
De geschiedenis van Pingyao gaat al meer dan 2700 jaar terug, maar 'pas' vanaf de eerste jaren van de Ming-dynastie (1368-1644) bereikte Pingyao een ongekende welvaart. Het lag op de route tussen Beijing en Xi'an en veel handelshuizen hadden er hun belangrijkste vestiging evenals de eerste grote banken. Met de politieke en economische veranderingen van deze eeuw, raakte het stadje echter in verval. Ironisch genoeg is het oude centrum juist door dit gebrek aan middelen verschoond gebleven van moderniseringen en om die reden opmerkelijk goed bewaard. Zo is dan ook dit pittoreske stadscentrum geplaatst op de lijst van Cultureel Wereld Erfgoed.
De oude stad wordt begrensd door imposante stenen stadsmuren van maar liefst 6,5 km lengte! Hoogte 12m, dikte 5m. In 1949 telde China nog tweeduizend ommuurde steden, maar in naam van de 'vooruitgang' zijn daarvan de meeste gesloopt - een feit dat Pingyao des te opmerkelijker maakt. Er zijn er nog slechts 4 over, oa in Xian. Op de vier hoeken staan machtige wachttorens, met in het zuidoosten het mooie Kuixing-paviljoen , en aan de westzijde de belangrijkste toegangspoort.
Historische straten.
De stad is gebouwd in de Taoïstische traditie van het kosmologisch diagram: traditionele symmetrische patronen die een afspiegeling vormen van Hemel en Aarde. Aan de meer dan honderd klassieke straten staan bijna vierduizend huizen, waarvan er wel 10% van bijzonder historisch belang zijn. In het centrum domineert de Markttoren de Nan Dajie , de belangrijkste straat. Wanneer u deze toren via de steile trappen beklimt vindt u bovendien een Taoïstisch heiligdom, en een prachtig uitzicht over de oude daken. Deze hele hoofdstraat is goed gerestaureerd, en aan weerszijden zijn oude antiekwinkels gevestigd met verrassend mooie dingen - vooralsnog redelijk laag geprijsd. Behalve de vele zeventiende, achttiende en negentiende-eeuwse gebouwen, zijn er ook diverse nog oudere tempels te bezichtigen.
De eerste echt commerciële bank van China heeft haar oorsprong eveneens in Pingyao. Op ingenieuze wijze maakte de bank zo goed gebruik van wisselbrieven, spaartegoeden en leningen, dat ze binnen een paar jaar reeds vestigingen kon openen in de provincies Shandong, Henan, Jiangsu en Liaoning. Korte tijd later deed de bank zelfs zaken in Japan, Rusland en Singapore. Het oude bankgebouw is tegenwoordig een museum.
Vrijdag 26 maart 2004
Eerst op eigen gelegenheid een wandeling door de oude stad. Ik zie oa. De South street, de South Gate, de Confuciustempel (in renovatie), de City God Temple en de Markttoren. Met z'n allen gaan we naar de eerste bank van China en bezoeken de stadsmuur bij de Westpoort. Onderweg bezoek aan de Qiao Mansion. Het bestaat uit een grote binnenhof, een gang, waaraan 7 andere binnenhoven, waaromheen de nodige kamers. Ook is er een mooie klassiek Chinese tuin.
Van Pingyao richting Taiyuan is het 50 km naar de beroemde Qiao Mansion. Het is een groot wooncomplex waarin een uitgebreide familie van de lokale 'gentry' (de elite, zowel landeigenaren als kooplieden) woonde. Verschillende hofjes, oude gebouwen en altaartjes geven telkens een nieuwe indruk. In dit complex is de beroemde film Raising the Red Lantern van Zhang Yimou opgenomen. Dat was mede de aanleiding voor de herontdekking van Pingyao.
Lunch in het Qiao Hotel, lekker (top3) met oa hete!! cola.( volgens John Lie met citroensap nog lekkerder).
Vlakbij Taiyuan ligt de bijzondere Jinci tempel, uniek vanwege zijn ligging en architectuur. Er is geen religieuze connectie. Hij is opgericht ter herdenking aan de stichter van de Shanxi provincie, gedurende de Song dynastie. Wanneer precies is onbekend, maar er staan al gebouwen uit 1100. Gezien oa: Drum Tower en Bell Tower. Hoofdgebouw, een 3000 jaar oude cipres, een gekanaliseerd riviertje met brug uit 1100 en een watervalletje met beeld eronder, 4 krijgers uit 1100, grote pagode, een park met de bekende elementen (berg, meer, brug, prieel), en een boeddhatempel met een lachende boeddha. Er zijn echter nog veel meer gebouwen. Verder naar Taiyuan (3,5miljooen). Eten in het Xiangjiang restaurant. Transfer naar treinstation voor de nachttrein Taiyuan-Beijing, 1e klas softsleeper, vertrek 21.00.
Beijing is de hoofdstad van China en heeft een bevolking van circa 13 miljoen mensen. De geschiedenis gaat hier ver terug. Vlakbij Beijing is, in Zhoukoudian, de half miljoen jaar oude Pekingmens gevonden. Sinds drieduizend jaar is er een stad. In de 13e eeuw werd Beijing tijdens de Mongoolse heerschappij de hoofdstad van China. De Ming (1368-1644) koos in 1420 voor Beijing, de 'Noordelijke Hoofdstad' en dat zou zo blijven onder de Qing (1644-1911). In 1928 kozen de Nationalisten voor Nanjing, maar in 1949 riep Mao in zijn hoofdstad Beijing de Volksrepubliek uit. Door zijn rijke historie is er in en rondom Beijing bijzonder veel te zien. Tegelijk ontwikkelt Beijing zich meer en meer als moderne wereldstad.
Plein van de Hemelse Vrede.
Een goede plek om te beginnen is het grote Tiananmen-plein (Plein van de Hemelse Vrede), midden in Beijing, direct ten zuiden van de Verboden Stad. Dit plein, waar zich de nodige dramatische taferelen hebben afgespeeld, is vooral het domein van Chinese dagjesmensen uit alle delen van het Chinese rijk. Op het plein bevindt zich het Mausoleum van Mao Zedong. Laat u zich niet afschrikken door de lange rij, het is toch een zeer aparte belevenis om de roemruchte 'Grote Roerganger' opgebaard te zien liggen.
Verboden Stad. Verder staat er ook op het plein een groot (alles hier is groot) monument voor de gevallenen en een oude stadspoort-toren, een overblijfsel van de oude stadsmuur die vrijwel is verdwenen, vooral tijdens de culturele revolutie.
Aan de noordzijde van het plein staat ook de Poort van de Hemelse Vrede, de traditionele buitenste toegang tot de Verboden Stad. Vijf eeuwen lang was dit de plek vanwaar de Zoon des Hemels regeerde over het Rijk van het Midden. In 1912 kwam er een einde aan het keizerrijk en korte tijd later moest de Last Emperor (kind-keizer Pu Yi) zijn residentie verlaten. In het majestueuze paleis krijgt u een onvergetelijke indruk van de omgeving waarin de Chinese keizers mochten leven. U kunt er gemakkelijk vele uren ronddwalen, maar als u rustig langs de zuid-noord as doorwandelt zult u de belangrijkste gebouwen kunnen zien. Neem een goede beschrijving mee of huur bij de ingang een informatieve walkman-gids.
U moet in Beijing ook zeker een bezoek brengen aan de reusachtige Tempel van de Hemel (Tiantan). Volgens sommige kenners is deze tempel het mooiste gebouw van China. In ieder geval is het met zijn uitgebalanceerde ontwerp een meesterwerk van vijftiende eeuwse architectuur dat sinds 1998 door Unesco is opgenomen in de lijst van Cultureel Wereld Erfgoed. Hier kwam de keizer eens per jaar om de Hemel een offer te brengen en om rituelen te houden voor een goede oogst. In het oude China was deze gelegenheid de belangrijkste staatsrite.
In het noorden van de stad staat de Lamatempel, officieel het Paleis van de Eeuwigdurende Harmonie (Yonghe gong). Het is een paleis waarin oorspronkelijk keizer Kangxi gedurende zijn tijd als kroonprins verbleef en werd in 1774 in gebruik genomen als Lamaïstisch (Tibetaans Boeddhistisch) klooster. Opnieuw is hier sprake van een bijzondere religieuze harmonie: Tibetaanse monniken en boterlampen gaan hand in hand met Chinese paviljoenen.
Confuciustempel. Vlakbij de Lamatempel is de Confuciustempel en de bijbehorende voorouderhal. Hier werd Confucius geëerd en zijn filosofie over moraal en maatschappij in gedachten gehouden. De geslaagde kandidaten in de keizerlijke examens zagen hier hun namen in de steentabletten gebeiteld en waren in het oude China voorbestemd voor hoge posten.
Van bijzondere allure is een van de weinige Taoïstische heiligdommen die rondom Beijing nog overgebleven zijn en die door slechts weinig reizigers is ontdekt: de grote serene Witte Wolktempel, welke het centrum is voor het Taoïsme in geheel noord-China. Het Taoïsme, de leer van Lao Zi, is tegelijkertijd levensfilosofie, die onder andere door acupuncturisten wordt gahanteerd en (heel anders en weinig met de filosofie te maken hebbend) een populaire volksreligie. Het is een wezenlijk element van het Chinese denken en de Chinese cultuur geworden en vormt daarvan een afspiegeling.
Een andere belangrijke bezienswaardigheid van Beijing is het Zomerpaleis, 11 km buiten de stad. Het Zomerpaleis is een enorm complex bestaande uit een groot meer en vele tempels en paviljoenen. De meeste dateren uit 1888, nadat in 1860 de oude paleisgebouwen door Europese soldaten waren verwoest. Niet voor niets was dit groots opgezette park de lievelingsplek van Ci Xi, de keizerin-weduwe die China van achter de troon van haar drie jaar oude neefje Guangxu met ijzeren hand regeerde.
Het Zomerpaleis kunt u combineren met de Ming Tomben. Daarmee wordt een serene vallei, 50 km ten noorden van Beijing, aangeduid. Hier bevinden zich 13 tomben van Ming-keizers. Tombe is eigenlijk geen goede benaming; het zijn mausolea, opgetrokken in paleisstijl. Er zijn er twee voor het publiek toegankelijk. Veel toeristen bezoeken Dingling, de tombe van Wan Li. De tombe zelf is hier toegankelijk, maar er is eigenlijk niets te zien. Beter kunt u naar Changling, het mausoleum van keizer Yongle, gaan. Het eigenlijke graf is niet open. Er is echter in het mausoleum een mooie tentoonstelling waarin veel fraaie voorwerpen (o.a. uit Dingling) zijn te zien. Maak ook een wandeling over de Shendao, de Heilige Weg met aan weerszijden stenen beelden van dieren, mandarijnen en generaals.
Probeer ook een uitvoering bij te wonen van de beroemde Peking Opera. Deze theaterstijl is door zijn prachtige kostuums en acrobatiek ook buiten China beroemd geworden. De verhalen zijn vaak epische legenden en bij alle Chinezen bekend.
Natuurlijk wil iedereen een bezoek brengen aan de legendarische Grote Muur van China, 'de Muur van Tienduizend Mijlen' zoals de Chinezen hem zelf ook wel noemen. In de praktijk besluiten de meeste groepen om dit gezamenlijk te doen. De Muur kan op verschillende plekken worden bekeken.
De meeste tours gaan naar Bandaling, 65 km van het centrum. Het is er dan ook meestal erg druk, vooral in het weekend. Wij gaan meestal naar Mutianyu, circa 70 km ten noordoosten van Beijing. De trappen van dit stuk muur zijn steil, maar er is een kabelbaan. De reden dat VNC Travel voor dit deel van de muur kiest, is omdat het er niet alleen landschappelijk prachtig uitziet, maar ook nog eens (relatief) rustig is. Nog een andere mogelijkheid is om de Muur te bezoeken bij Jinshanling. Hier is het erg rustig en ligt de Muur prachtig tussen de heuvels. Jinshanling is goed te combineren met Chengde want deze plek ligt halverwege de route van Beijing naar Chengde.
Naast het bezoeken van alle cultuurhistorische bezienswaardigheden is Beijing ook een goede plaats om het moderne straatleven van China te gaan verkennen. Zo is er bijvoorbeeld de onlangs geheel omgebouwde en voor Chinese begrippen wat duurdere winkelstraat Wangfujing; ten zuiden van het Plein van de Hemelse Vrede liggen de kleinere winkeltjes van de Qianmen-buurt; de pittoreske antiekstraat Liulichang en op verscheidene plaatsen in de stad zijn nog buurten te vinden waar de mensen zoals vroeger wonen in traditionele hofjeswoningen: hutongs. Wie op koopjes uit is, moet naar de zijdemarkt in de Sanlitun-buurt gaan.
Zaterdag 27 maart 2004
Beijing: Aankomst om 7.10. Transfer naar het 3* Qianmen Hotel in het zuidwesten van de stad, tussen het Tiananmen plein en de Tempel van de Hemel ( www.qianmenhotel.com ), een ideale lokatie voor uitstapjes en de opera.
Vrije dag, maar... Eerst uitgebreid het grote tempelcomplex van de Tempel van de Hemel bekeken. Naar mijn smaak de mooiste tempel tot nu toe gezien in China. Er heerst een grote harmonie en de opzet van het hele complex volgt de filosofie erachter. Het is minder een ratjetoe zoals de meeste chinese tempelcomplexen. Vervolgens een lange wandeling via de chique winkelstraat Wangfujing (oa beijing foreign language bookstore met veel TCM boeken en zeer goedkope dvd/vcd) ten oosten van het keizerlijk paleis - via het Tiananmenplein - via hutongs direct ten zuiden van het plein - en de niet sjieke Dashilan shopping street (oa theehuizen en theeceremonies) in de Qianmenbuurt weer naar het hotel.
In ons eigen hotel, -je rolt van je bed de zaal binnen en terug, lekker gemakkelijk- is het Lijuan Theater, waar ik de chinese opera weer gezien heb. Erg indrukwekkend. De uitvoering is een 'potpourri' van stukken uit opera's, waardoor je een goede indruk krijgt. Er is relatief weinig zang (voor ons klagend-krijsen), maar veel sierlijke dans, pantomime, acrobatiek en schijngevechten. De kostuums en maskers zijn prachtig. En dit alles onder het genot van thee en snacks.
Zondag 29 maart 2004
Beijing: Optionele excursies. Ik kies voor:
De Chinese Muur bij Mutianyu incl. kabelbaanrit omhoog en omlaag. Weer leuk om te zien. De opzet is als in Bandaling. De muur is hier wat smaller. Het zicht is wat diezig. De konijnenmutsen voor mongolen en ook t-shirts zijn weer overvloedig aanwezig en spotgoedkoop. Lokaal gemaakte goederen en het eten zijn 5 a 10 maal goedkoper dan in NL. Bv 6 goede kwaliteit t-shirts kosten 80 Yuan =€8. Auto's, elektronica en westerse merken zijn vrijwel even duur.
Het Zomerpaleis. Als vanouds zeer fraai. Vooral de lange corridor (800m) met zeer veel schilderingen is indrukwekkend; oa. een ap-tafereel. Een negatieve toets is het zakkenrollen van mijn digicamera erna.
Afscheidsdiner in een thais(??) restaurant, met muziek en dans en toespraakjes toe.
Ma Beijing-Amsterdam: vlucht naar Amsterdam, vertrek 10.35, aankomst 14.50. Klaar voor het dagelijkse leven.
Resumerend was het de derde geweldige SNO reis naar China!
Met grote dank voor dit uitgebreide reisverslag en de geweldige bijpassende foto's aan:
Kees Joosse.
Verder speciale dank aan Paula Volkerts die voor de derde keer op rij onze Nederlandse Gids was.
En natuurlijk dank aan Alwin Setija van VNC die de reis voor ons op een perfecte manier organiseerde.
Bas Koomans
Dir. Onderwijs SNO.